Zażalenie zobowiązanego na postanowienie o nałożeniu grzywny

Kazimierz Dolny, 6 sierpnia 2012 roku
Waldemar Deska,
ul. Zbożowa 23,
Kazimierz Dolny

Do
Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
w Lublinie
za pośrednictwem
Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego
w Puławach

PINB.3301/1B/12

Zażalenie zobowiązanego na postanowienie o nałożeniu grzywny

Na zasadzie art. 122 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązany zaskarża w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Puławach PINB 3301/1B/12 z 25 lipca 2012 roku, doręczone 2 sierpnia 2012 roku. Zobowiązany wnosi o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania.
Zobowiązany zarzuca zaskarżonemu postanowieniu:
naruszenie art. 7 § 2 u.p.e.a. poprzez jego błędne zastosowanie,
naruszenie art. 15 § 1 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie,
naruszenie art. 121 § 2 i § 5 u.p.e.a. poprzez ich błędne zastosowanie,
Jednocześnie na zasadzie art. 17 § 2 zd. II u.p.e.a. zobowiązany wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia.

Uzasadnienie

Przepis art. 7 § 2 u.p.e.a. nakłada na organ egzekucyjny obowiązek wyboru środka egzekucyjnego najmniej uciążliwego dla zobowiązanego. W niniejszej sprawie za środek taki organ egzekucyjny uznał wymierzenie grzywny w wysokości 29.909,46 złotych, przy czym grzywny w tej wysokości zostały wymierzone obojgu zobowiązanym, będącym małżonkami i prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe. W efekcie została na nich nałożona dolegliwość pieniężna w łącznej wysokości niemal 60.000 złotych.
Zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia uzasadnienie wyboru tego środka egzekucyjnego jest zdawkowe i szablonowe, co świadczy o tym, że organ egzekucyjny w rzeczywistości tej kwestii nie rozważył. W szczególności organ egzekucyjny bezpodstawnie pominął znany mu z urzędu fakt, że będąca przedmiotem niniejszej sprawy Szopa jest budowlą o charakterze nietrwałym, sporządzoną z materiałów naturalnych i rozbiórkowych – desek, papy, folii itp. Koszt jej wzniesienia nie przekroczył 10.000 złotych, a koszt jej rozbiórki będzie jeszcze niższy, ponieważ sprowadzi się do kosztu prac przy rozbiórce, przy której w dodatku nie będą potrzebne żadne prace specjalistyczne. Powinien zamknąć się w 2-3 tysiącach złotych. Takie też byłyby koszty wykonania zastępczego obowiązku rozbiórki Szopy. Skoro więc organ egzekucyjny zamiast wykonania zastępczego mogącego kosztować maksymalnie 3 tysiące złotych zastosował grzywny w celu przymuszenia w wysokości 20 razy wyższej, to dopuścił się rażącego naruszenia art. 7 § 2 u.p.e.a poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego niewłaściwego ze względu na nadmierną uciążliwość dla zobowiązanego.

Z kolei przepis art. 15 § 1 u.p.e.a. ustanawia przesłankę wszczęcia postępowania egzekucyjnego w postaci doręczenia zobowiązanemu pisemnego upomnienia, przy czym ma to nastąpić po upływie terminu do wykonania obowiązku przez zobowiązanego. Pisemne upomnienie zostało doręczone zobowiązanemu przez organ egzekucyjny 12 marca 2012 roku, jednak nie nastąpiło to po upływie terminu do wykonania obowiązku. Termin do wykonania obowiązku określony w decyzji o nakazaniu rozbiórki Szopy stał się nieaktualny, ponieważ upłynął w toku postępowania sądowo-administracyjnego, w którym wykonanie tego obowiązku zostało wstrzymane – wobec czego zobowiązany nie był obowiązany do wykonania tej decyzji. W tej sytuacji organ egzekucyjny winien był wyznaczyć nowy termin rozbiórki Szopy, uwzględniający okoliczności sprawy, w szczególności konieczność znalezienia przez zobowiązanych nowego mieszkania i przechowania rzeczy potrzebnych do zagospodarowania ich nieruchomości, i doręczyć zobowiązanemu upomnienie po upływie nowo wyznaczonego terminu.
Niezależnie od tego zobowiązany podnosi, że nie doręczono mu postanowienia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego.
Zaniechanie tych czynności doprowadziło do naruszenia art. 15 § 1 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie.

Zobowiązany podkreśla, że na początku lipca bieżącego roku zgłosił organowi egzekucyjnemu gotowość wykonania rozbiórki, jednocześnie deklarując przełom sierpnia i września bieżącego roku jako termin wykonania tego obowiązku. Termin ten zapewniłby zobowiązanemu możliwość ułożenia swych spraw osobistych po utracie Domu, a jednocześnie nie wydaje się zbyt długi w świetle faktu, że postępowanie w tej sprawie toczy się już od pięciu lat. Należy podkreślić, że żaden przepis prawa nie zakazuje uzgodnienia tego terminu ze zobowiązanym – przeciwnie, zasady z art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego sugerują taki właśnie sposób procedowania organu administracji. Tymczasem propozycje zobowiązanego w tym zakresie zostały w arogancki sposób i bez uzasadnienia odrzucone.

Co więcej, zobowiązany przystąpił już nawet do prac przy rozbiórce, który to fakt jest już organowi egzekucyjnemu znany. W tej sytuacji wymierzenie grzywny w celu przymuszenia jest w oczywisty sposób zbędne.

Powyższe okoliczności same w sobie są podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wobec tego tylko z ostrożności zobowiązany podnosi, że wysokość grzywny została błędnie ustalona. Jako podstawę jej ustalenia organ egzekucyjny wskazał art. 121 § 5 u.p.e.a. Organ egzekucyjny przeoczył jednak, że przepis ten jest podstawą ustalenia wysokości grzywny tylko wtedy, gdy obowiązek polega na przymusowej rozbiórce budynku lub jego części. Tymczasem budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego jest tylko taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadani fundamenty i dach. Do uznania obiektu budowlanego za budynek niezbędne jest spełnienie wszystkich wymienionych cech. Tymczasem przedmiotowa Szopa nie posiada fundamentów. W konsekwencji nie może zostać uznana za budynek. Wobec tego brak podstaw do zastosowania art. 121 § 5 u.p.e.a. Podstawą ustalenia wysokości grzywny winien być art. 121 § 2 u.p.e.a., w myśl którego grzywna nie może przekroczyć 10.000 złotych.

W ocenie zobowiązanego dotknięte tyloma uchybieniami postanowienie nie powinno się ostać, wobec czego zobowiązany wnosi o jego uchylenie w całości.

Wniosek o przekazanie sprawy organowi egzekucyjnemu do ponownego rozpatrzenia znajduje uzasadnienie również w tym, że 17 lipca 2012 roku zobowiązani wnieśli do rady miasta Kazimierza Dolnego o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części, w której był podstawą wydania decyzji nakładającej obowiązek rozbiórki Szopy, a 2 sierpnia 2012 roku zobowiązani wnieśli do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego z tego powodu. Do czasu rozstrzygnięcia co do tego wniosku prowadzenie czynności egzekucyjnych wydaje się przedwczesne.

Wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zażalenia na zasadzie art. 17 § 2 zd. II u.p.e.a. znajduje uzasadnienie w tym, że wykonanie grzywny może po stronie zobowiązanego doprowadzić do nieodwracalnych następstw. Zobowiązany nie ma środków finansowych pozwalających na uiszczenie grzywny w tak dotkliwej wysokości, a ich uzyskanie wymaga zaciągnięcia zobowiązań finansowych, co prowadzi do kolejnych kosztów. O ile grzywny mogą zostać zobowiązanym zwrócone po wykonaniu obowiązku, o tyle dodatkowe koszty w postaci prowizji, odsetek itp. nie zostaną zwrócone. Jak wykazano wyżej, nie ma zaś podstaw do obciążania nimi zobowiązanego ponad miarę wynikającą z przepisów prawa. Wstrzymaniu postępowania nie sprzeciwia się interes społeczny, ponieważ istnienie Szopy nie narusza żadnego dobra chronionego prawem.

Z poważaniem
Waldemar Deska

About these ads

3 responses to “Zażalenie zobowiązanego na postanowienie o nałożeniu grzywny

  1. Gratuluję zażalenia i jego uzasadnienia!
    now.art

  2. Grzywna to oczywiste świństwo z pozornym uzasadnieniem.
    Urzędnik, który powinien służyć postanowił się mścić, za opór obywatela przed urzędniczą swawolą i bezprawiem. Kierownik tego urzędu powinien wylecieć z posady natychmiast.

  3. Pingback: Kalendarium | Szopa Waldemara Deski

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s